Marij Geurts

foto-marijMarij Geurts

Voordat ik in 1998 in aanraking kwam met vipassana meditatie was ik al een aantal jaren zoekende. Ik volgde  in 1983 een introductiecursus in zenmeditatie  bij de  zen-leraar  Chris Smoorenburg. Het wekelijks samen reciteren van de hart-sutra, raakte me diep. Ik sloot me aan bij zen-groep Oshida in Nijmegen en volgde regelmatig seshins onder de bezielende leiding van Ton Lathouwers.

 

In het katholieke gezin waar ik opgroeide in de jaren vijftig leerde ik over de waarde van diversiteit in religie en spiritualiteit. Toen ik las over vipassana meditatie en hoe alle ervaringen, vooral ook de moeilijke, onderdeel  zijn van de meditatie, was er veel herkenning. Ik volgde vipassana-retraites, o.a. bij de Thaise meditatieleraar Mettavihari. Hij begeleidde deze retraites samen met Jotika Hermsen. Van Jotika leerde ik de grondbeginselen van vipassana-meditatie. Ik was geboeid door de radicale manier waarmee in de meditatie en de boeddhistische psychologie, levensproblemen  benaderd worden. Maar vooral ook hun universele aard erkend wordt. Het was voor mij wel duidelijk dat het over een diepgaande benadering ging met verstrekkende bevrijdende gevolgen. Ik was nieuwsgierig!

 

Ik ging buiten de Nederlandse grenzen kijken en volgde retraites bij Aziatische en westerse vipassana-leraren. Zo heeft mijn ontmoeting met de Birmese meditatiemeester, de eerwaarde U Kundalabhivamsa, veel indruk op mij gemaakt. Het is voor mij ook erg leerzaam geweest om  in Birma te kunnen mediteren en kennis te maken met medeyogi’s in een boeddhistische cultuur. In 2008 ging ik voor het eerst een zes weken retraite volgen in het retreat-centre van IMS in Barre/U.S. Sindsdien ga ik als het even kan, jaarlijks terug voor een lange retraite. IMS en ook de Forest Refuge, zijn voor mij een spiritueel thuis geworden. Het is een voorrecht te kunnen leren van leraren die naast hun jarenlange meditatietraining in  India, Birma en Thailand, ook heel kundig zijn in het toegankelijk maken van de Dhamma en de meditatie in het westen, diversiteit onderkennen en daarnaast een brede ervaring hebben in andere boeddhistische tradities zoals zen-meditatie en het Tibetaanse boedhisme. Leraren bij wie ik lange retraites volgde en die voor mij inspiratiebronnen zijn: Joseph Goldstein, Annie Nugent, Patricia en Charles Genould, Sky Dawson, en Andrea Fella.

 

Ik raakte zowel vertrouwd met de vipassana-beoefening zoals onderwezen door de Birmese leraar Mahasi Sayadaw als de beoefening zoals die wordt  onderwezen door de hedendaagse Birmese meditatiemeester U Tejaniya. Gaandeweg werd me ook duidelijk dat de beoefening van het achtvoudige pad van de Boedha veel meer omvat dan het beoefenen van vipassana meditatie. Ik volgde metta-retraites bij de Sri Lankese leraar Godwin Samaratne, Carol Wilson en Visu Teoh. Bhante Gunaratana is een lichtend voorbeeld voor mij. De beoefening in zelfcompassie zoals ik leerde bij Frits Koster is voor mij helend.

 

Het is voor mijn ontwikkeling en kennis van de Dhamma heel waardevol geweest om een aantal Abhidhamma studieretraites te volgen o.a. met de Birmese monnik en leraar, de Ven. U Nandamala en de Amerikaanse leraar Andrew Olendzki. Het volgen van retraites in Insight Dialogue met Gregory Kramer gaf me  de mogelijkheid  te ervaren dat Dhamma onderzoek niet beperkt is tot het meditatiekussentje, maar ook plaats kan vinden in gesprek, in contact. Het volgen van de teacher-training in interpersoonlijke mindfulness met Phyllis Hicks heeft me veel handvatten gegeven om mindful in relatie zijn, spreken en luisteren ook te introduceren in de Dhamma Verdiepingscursus en Dhammastudiegroepen.

 

In mijn werkend leven heb ik veel kwaliteiten kunnen ontwikkelen die belangrijk zijn in het individueel begeleiden van mensen en het werken met groepen. Ik werkte als docent, trainer, supervisor, coach en psychosynthese-therapeut. In mijn opleiding tot mindfulness trainer en het begeleiden van MBSR-cursussen ontwikkelde ik veel praktische handvatten hoe mindfulness geïntegreerd kan worden in het dagelijkse leven. Als student in de Ridwanschool volgens Almaas, ontwikkel(de) ik meer bewustzijn, o.a. door de methode van inquiry, over hoe psychologische problemen een obstakel kunnen zijn voor de spirituele ontwikkeling en hoe daarmee te werken zodat transformatie mogelijk is.

 

 

Dhamma-activiteiten.

Vanaf 2001 heb ik, eerst als assistent-begeleider en later als co-begeleider, introductie cursussen vipassana-meditatie begeleid in Nijmegen. Ik heb mede het initiatief genomen tot de oprichting van Vipassana Nijmegen. Ik was medebegeleider in de doorgaande groep, Dhamma-leerdagen, Sangha-weekends en stadsretraites.

Ik heb stage gelopen tijdens retraites bij Frits Koster en Dingeman Boot. Momenteel begeleid ik retraites bij de SIM in wisselende samenwerking o.a. met Frits Koster, Dingeman Boot, Ank Schravendeel en Ria Kea. Ik begeleid meditatiezondagen en met Joost van den Heuvel Rijnders de twee jarige Dhamma Verdiepingscursus van de SIM.

 

Wat ik belangrijk vind  in het begeleiden van retraites!

  • Het begeleiden van vipassana-meditatie zie ik als onderdeel van het achtvoudige pad. Ik vind het belangrijk om de drie trainingen, ethiek, meditatie en wijsheid in samenhang te onderwijzen en yogi’s daarin te begeleiden.
  • Zowel vipassana-meditatie als het beoefenen van de vier Brahmavihara’s zijn voor mij voorwaarden om diepe transformatieprocessen mogelijk te maken; inzicht te ontwikkelen in de drie karakteristieken van het bestaan en deze inzichten te kunnen belichamen in het leven. Veiligheid en betrouwbaarheid zijn voor mij daarbij basisvoorwaarden in het begeleiden.
  • Daar waar psychologische problemen een obstakel zijn voor het vrij worden van de hindernissen die we tegen komen in de meditatie, zal ik samen met yogi’s onderzoeken wat nodig is voor hun proces.
  • Vrijgevigheid is voor mij de basis in het doorgeven van de Dhamma.
  • Voor mijn eigen ontwikkeling vind ik het belangrijk om naast het regelmatig volgen van retraites, te blijven studeren, samen met collega’s uit te wisselen over de Dhamma, elkaar te raadplegen en van elkaar te leren in intervisieverband.