Tegenwoordig is er veel wetenschappelijk onderzoek naar de effecten van het beoefenen van mindfulness en zelfcompassie. Ik moet eerlijk bekennen dat ik daar weinig precieze inhoudelijke informatie over kan verstrekken, ook al staat mijn naam stoer bij enkele onderzoeksrapporten over het ontwikkelen van (zelf)compassie. Maar de tijd dat ik mij academisch had kunnen vormen heb ik gestudeerd, gemediteerd en geknikkebold in boeddhistische meditatiecentra in Zuid-Oost Azië; ik heb me de technische termen die horen bij de wetenschap dan ook nooit goed eigen kunnen maken.

 

Ik begrijp echter wel dat ook een korte training in mindfulness al waardevolle effecten laat zien en kan dit gemakkelijk koppelen aan mijn ervaringen als mediterende.

Lees hier verder…

‘De hedendaagse wetenschappelijke kennis bevordert de overtuiging
dat vriendelijkheid en compassie voor het brein zijn
wat de adem is voor het lichaam’.

 

Toen ik eind 70-er jaren begon te mediteren werd ik opgeroepen om in militaire dienst te gaan; in die tijd was dat nog een verplichting voor alle jonge mannen in Nederland. Vanuit pacifistisch boeddhistische redenen besloot ik te weigeren en te opteren voor vervangende dienst. Dit lukte en na een leerzame vervangende dienst bij een huisvestingsbureau in Groningen trok ik naar Zuid-Oost Azië om rond te reizen en een langere tijd te gaan mediteren.

 

Als ik nu terugkijk op deze periode dan zie ik een wonderlijke

Lees hier verder…